This girl have small head

          RFID ไม่ใช่เทคโนโลยีใหม่ เพราะกองทัพอเมริกันใช้เทคโนโลยีนี้มาตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 เพื่อช่วยเครื่องบินค้นหาอากาศยานพันธมิตรในเรดาร์ โดยใช้สัญญาณวิทยุเข้ารหัส เพื่อระบุว่าเครื่องบินที่บินผ่านน่านฟ้าว่าเป็นของฝ่ายเดียวกันหรือฝ่ายศัตรู (IFF – Identification of Friend or Foe) เมื่อมีการประดิษฐ์วงจรอิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็ก ก็เริ่มประยุกต์ใช้ทางพลเรือน เริ่มจากการสร้าง RFID ใช้ฝังในสัตว์เลี้ยง ใช้ในด้านการควบคุมการเข้าออกของอาคารสถานที่ เพื่อใช้เปิดประตูด้วยบัตรอนุญาตและระบบเปิดต่างๆ ที่ไม่ใช้กุญแจ และใช้ในการขนส่ง

        Watson-Watt ได้คิดโครงการลับเกี่ยวกับการพัฒนาระบบการตรวจสอบเครื่องบินของประเทศอังกฤษว่าเป็นพันธมิตรหรือเป็นศัตรูขึ้น โดยการติด transmitter บนเครื่องบินแต่ละเครื่อง เมื่อมันได้รับสัญญาณจากสถานีส่งเรดาร์บนภาคพื้นดิน มันจะทำการกระจายสัญญาณกลับ   เพื่อบอกว่าเครื่องบินเหล่านั้นเป็นพันธมิตร หลักการทำงานของ RFID ก็มีลักษณะเช่นเดียวกันกับแนวคิดที่กล่าวมา โดยสัญญาณจะถูกส่งไปยัง transponder และเกิดการสะท้อนกลับของสัญญาณ เรียกว่า Passive System หรือเกิดการกระจายสัญญาณ เรียกว่า Active System

                      ในระหว่างปีคริสตศักราชที่ 1950 และ 1960 ได้มีการพัฒนาระบบการติดต่อแบบใช้เรดาร์และระบบการติดต่อแบบ RF (Radio Frequency) ขั้นสูง ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ในประเทศญี่ปุ่น, แถบประเทศยุโรป และสหรัฐอเมริกาได้ทำการศึกษาวิจัย และนำเสนอเพื่ออธิบายว่าเหตุใดพลังงานของ RF จึงสามารถใช้ในการตรวจสอบวัตถุที่อยู่ในระยะไกลได้ นอกจากนี้ผู้ประกอบธุรกิจต่าง ๆ ก็เริ่มใช้คลื่นวิทยุในการตรวจสอบวัตถุว่าถูกคิดราคาแล้วหรือไม่ โดยการใช้ Electronic tags ที่แต่ละ tagมีความจำเท่ากับ 1 บิต ติดอยู่ในบรรจุภัณฑ์ดังเช่นปัจจุบันนี้ เมื่อคิดราคาไปแล้ว หน่วยความจำที่เรียกว่า บิต (bit) จะถูกปิด ทำให้สามารถนำสินค้าออกไปได้ แต่ถ้ายังไม่ได้คิดราคา และนำสินค้าออกไป เครื่องอ่าน หรือ Readers จะตรวจพบ tag และส่งสัญญาณเตือน